Εισήγηση στην ημερίδα του ΤΕΕ/ΤΔΕ της 26.02.2010

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΥΤ. ΕΛΛΑΔΑΣ

Εισήγηση στην ημερίδα του ΤΕΕ/ΤΔΕ της 26.02.2010

«ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΕΡΓΑ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ»

Η παράταξη μας συμμετέχει ενεργά στο διάλογο που διοργανώνει το ΤΕΕ/ΤΔΕ για τα μεγάλα έργα, προκειμένου να καταθέσουμε τους προβληματισμούς και τις προτάσεις μας.

Ο πρώτος λόγος της παρέμβασης μας είναι επειδή διαπιστώνουμε άρνηση εκ μέρους της πολιτείας να πάρει αποφάσεις προγραμματισμού και εκτέλεσης  κρίσιμων και απολύτως αναγκαίων έργων υποδομής στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και Στην Πάτρα. Ένας δεύτερος λόγος είναι οι εσφαλμένες, κατά την άποψη μας, ιεράρχηση και προτεραιότητες που υιοθετούνται για τα έργα που έχουν αποφασισθεί, και ο τρίτος είναι οι απαράδεκτα αργοί ρυθμοί εκτέλεσης όσων υλοποιούνται.

Θεωρούμε ότι η καθυστέρηση στην οικονομική ανάπτυξη της Δυτικής Ελλάδας και του λεγόμενου δυτικού άξονα οφείλεται κυρίως στην έλλειψη βασικών υποδομών και δικτύων. Είναι άλλωστε γνωστό, και οι ειδικοί συμφωνούν, ότι οι άξονες δικτύων σε μία περιοχή σύντομα μετατρέπονται σε άξονες ανάπτυξης.

Διεκδικούμε και προτείνουμε στόχος της επιδιωκόμενης ανάπτυξης να είναι η περιβαλλοντική προστασία, η δημιουργία θέσεων εργασίας και η κοινωνική συνοχή. Θεωρούμε την προστασία του φυσικού και οικιστικού περιβάλλοντος ουσιώδες μέγεθος της ποιότητας της ανάπτυξης και γι’ αυτό πιστεύουμε ότι ο σεβασμός του πρέπει να αποτελεί θεμελιώδη παράμετρο σχεδιασμού των έργων υποδομής.

Βασιζόμενοι σ’ αυτές τις αρχές, διαπιστώνουμε σοβαρές παραλήψεις εκ μέρους των κυβερνήσεων στο σχεδιασμό των απαιτούμενων υποδομών. Φαίνεται ότι τόσο οι προηγούμενες  κυβερνήσεις, και από τα πρώτα δείγματα γραφής δυστυχώς και η παρούσα, έχουν αγνοήσει απολύτως αναγκαία έργα όπως είναι η έλευση του φυσικού αερίου στην Δυτική Ελλάδα και η διασφάλιση των κοινόχρηστων και κοινωφελών χώρων των, μεγάλων κυρίως, πολεοδομικών συγκροτημάτων της, αν και γι αυτό το τελευταίο σημαντικότατο μερίδιο ευθύνης φέρουν και οι αυτοδιοικητικές αρχές.

Αλλά και από εκείνα που, φραστικά τουλάχιστον, έχουν εντάξει σε κάποιο είδος σχεδιασμού στα πλαίσια του Γ΄ ΚΠΣ και του ΕΣΠΑ, το σημαντικότερο έργο που, κατά την άποψη μας, είναι η ΣΓΥΤ ιεραρχείται πολύ χαμηλά στις προτεραιότητες του σχεδιασμού και επί της ουσίας παραπέμπεται στο απώτερο μέλλον. Είναι εμφανής η υποτίμηση της σημασίας του σιδηροδρόμου και η πριμοδότηση των οδικών αξόνων με μεθόδους μάλιστα κατασκευής οικονομικά επαχθείς και άδικες για την πλειοψηφία των πολιτών και κυρίως για τις επόμενες γενιές τις οποίες χρεώνουμε υπέρμετρα.

Κατά την  γνώμη μας υιοθετείται, και μέσω των έργων υποδομής, το μοντέλο εκείνο που οδήγησε στη στρεβλή, ανισόρροπη και περιβαλλοντοκτόνο ανάπτυξη, εν τέλει δε στη βαθειά κρίση τ’ αποτελέσματα της οποίας όλοι βιώνουμε σήμερα. Ειδικότερα για ορισμένα από τα μεγάλα έργα οι παρατηρήσεις και προτάσεις μας είναι :

1. ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΛΗΣ

Η πόλη ασφυκτιά, η ποιότητα ζωής των κατοίκων της διαρκώς υποβαθμίζεται. Το πράσινο και οι ελεύθεροι δημόσιοι χώροι χάνονται σταθερά και δυστυχώς όχι αργά! Ποιoς τελικά πληρώνει το κόστος της προστασίας του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής στις πόλεις;

Χιονοστιβάδα οι δικαστικοί αποχαρακτηρισμοί κοινόχρηστων χώρων. Ναι, «δει δει χρημάτων ω άνδρες των Πατρών…». Ναι, «οι ωφελούμενοι παρόδιοι πρέπει να συνεισφέρουν», αν και αυτό δεν γίνεται για λόγους πελατειακούς. Η δημοτική αρχή όμως τι κάνει; Δίχως ιεραρχημένο χρονικό και οικονομικό προγραμματισμό εξασφάλισης Κ/Χ δανείζεται 9 εκατομμύρια € για «επούλωση λάκκων και ασφαλτοστρώσεις».

Μόνο για τη διάνοιξη της Κανακάρη υπολογίζεται ότι το ποσό που πρέπει να εισφέρουν οι πολίτες στο Δήμο ανέρχεται στις 400.000€ περίπου. Τον Ιούλιο του 2007 ο κ. Δήμαρχος έδωσε εντολή στην τότε αντιδήμαρχο Οικονομικών να ετοιμάσει τους σχετικούς πίνακες είσπραξης. Καταβλήθηκαν ΆΡΑΓΕ αυτά τα χρήματα;

Στελέχη της Δημοτικής Αρχής δηλώνουν στο Δ.Σ. (εφημερίδα Πελοπόννησος της 13.07.2007) ότι, «…ο δανεισμός καθίσταται το πρωτεύον, και όχι το έσχατο, σενάριο για την άμεση διάσωση των κοινόχρηστων χώρων που αποχαρακτηρίζονται προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι άκρως επείγουσες περιπτώσεις…». Ο ίδιος ο κ. Δήμαρχος παραδέχεται ότι «…ο δανεισμός αποτελεί το έσχατο μεν αλλά αναγκαίο μέτρο…». Δανεισμός υπήρξε, αλλά για άλλες “δράσεις”…

Οι προτάσεις μας έχουν δημοσιοποιηθεί εδώ και πολλά χρόνια (τουλάχιστον από το 2004) όταν το «φαινόμενο» έκανε αισθητή την παρουσία του και είναι:

  • Δανεισμός για την κάλυψη των επειγόντων περιπτώσεων.
  • Καταγραφή και απόδοση σε κοινή χρήση των ήδη απαλλοτριωμένων (ή αφημένων σε κοινή χρήση) εδαφικών τμημάτων Κ/Χ που αυθαίρετα παραμένουν στην κατοχή των πρώην ιδιοκτητών τους.
  • Κατάρτιση ενός ιεραρχημένου προγράμματος προτεραιοτήτων εξασφάλισης Κ/Χ σε επίπεδο πόλης και συνοικιών.
  • Απόδοση από την Κεντρική Διοίκηση των οφειλόμενων στην αυτοδιοίκηση οικονομικών πόρων και θεσμοθέτηση νέου τέλους κατ’ αντιστοιχία του προϋπάρχοντος του ΕΤΕΡΠΣ.
  • Σύνταξη και τήρηση ετήσιου προγράμματος γενναίας χρηματοδότησης για την εξασφάλιση των Κ/Χ του σχεδίου πόλεως.
  • Είσπραξη των οφειλόμενων χρηματικών ποσών που αποτελούν υποχρεώσεις των παρόδιων ιδιοκτητών.
  • Ενεργοποίηση των διατιθέμενων πολεοδομικών μηχανισμών, όπως είναι η εφαρμογή των δ/ξεων του άρθρου 15 του Ν. 2508/1997 και, εν καιρώ, ο θεσμός της μεταφοράς του Σ.Δ..
  • Δημιουργία τράπεζας γης, με αντίστοιχη πρόβλεψη στον πολεοδομικό σχεδιασμό, σε ακίνητα ιδιοκτησίας του Ελληνικού Δημοσίου. Έτσι, εντελώς παραδειγματικά, αποκτά ενδιαφέρον και ουσιαστικό περιεχόμενο η συζήτηση που καιρό τώρα αναπτύσσεται σχετικά με τους διεκδικούμενους από τους δήμους χώρους στρατιωτικών εγκαταστάσεων μέσα στις πόλεις.

2. ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΥΨΗΛΩΝ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ

Σε μια εποχή που όλη η Ευρώπη επενδύει στις πράσινες μεταφορές και αναπτύσσει το σιδηρόδρομο, γενικότερα δε τα μέσα σταθερής τροχιάς, λόγω των συγκριτικών τους πλεονεκτημάτων σαν μέσα μαζικής μεταφοράς οικολογικά, ασφαλή και μη εξαρτώμενα από κυκλοφοριακούς φόρτους, ο σιδηρόδρομος δεν θα φτάσει στην Πάτρα το 2013. Μαζί του ούτε η πολυπόθητη και ευαγγελιζόμενη ανάπτυξη της “πτωχής πλην τιμίας” Δυτικής Ελλάδας. Ούτε και το 2015 θ’ ανέβουμε σε σύγχρονο τραίνο. Μέχρι το Ρίο εκτιμάτε ότι θα φτάσει και από εκεί και πέρα έχει ο Θεός, αλλά όχι εμείς… Yπάρχει ένα αόριστο χρονοδιάγραμμα μέχρι το 2015 για την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής μέχρι το Ρίο, όχι όμως και μέχρι την Πάτρα. Είναι πρωτοφανές το τρίτο αστικό κέντρο κράτους μέλους της Ε.Ε. να μη διαθέτει γραμμή υψηλών ταχυτήτων.

Οι καθυστερήσεις στις εργολαβίες και στις απαλλοτριώσεις, οι παλινωδίες της ΕΡΓΟΣΕ και του Υπουργείου Μεταφορών, αλλά και η μικροπολιτική αρκετών τοπικών πολιτικών προσώπων δημιούργησαν μεγάλα προβλήματα στην πορεία εκτέλεσης του σημαντικού αυτού έργου. Υπερβάσεις στα χρονοδιαγράμματα και σοβαρούς κινδύνους στην απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων του Ταμείου Συνοχής.

Ακόμη και στο τμήμα Κιάτο – Ροδοδάφνη, που βρίσκεται στη φάση κατασκευής, είναι πλέον βέβαιο ότι οι εργασίες δεν θα ολοκληρωθούν το 2010 όπως προέβλεπε το αρχικό χρονοδιάγραμμα. Μόλις για το Μάρτη προγραμματίζεται (θα υλοποιηθεί άραγε;) η δημοπράτηση του τμήματος Διακοφτό – Αίγιο μήκους 6km, τμήμα που εκκρεμεί και δεν έχει συμβατοποιηθεί λόγω των υπηρεσιακών παλινωδιών, των μικροπολιτικών οχλήσεων και της πελατειακής διαχείρισης που έτυχε. Παρεμβάσεις, πολιτικές πιέσεις, τοπικά οικονομικά μικροσυμφέροντα και το διαβόητο πολιτικό κόστος, εγκλώβισαν την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Μεταφορών και την ΕΡΓΟΣΕ σε ατέρμονες συζητήσεις και εξωπραγματικές αναζητήσεις. Όλες χωρίς κανένα χειροπιαστό και υλοποιήσιμο αποτέλεσμα.

Προβλημάτων συνέχεια… Η ΕΡΓΟΣΕ έχει διαπιστώσει την ύπαρξη 53 θέσεων εμπλοκής του έργου με την Ολυμπία Οδό. Το ζήτημα απαιτεί άμεση αντιμετώπιση με τη λήψη «καθαρών» και διαφανών πολιτικών αποφάσεων  από την ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών αναφορικά με τον τρόπο διαχείρισή τους.

Και αν τα παραπάνω δεν φτάνουν, ας πάμε σε άλλα που οφείλουν όχι μόνο να μας ανησυχήσουν, αλλά να μας ξεσηκώσουν… Ο αρμόδιος Υφυπουργός κ. Σηφουνάκης απαντώντας πρόσφατα σε σχετική επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή Αχαΐας κ. Νίκου Τσούκαλη, ομολόγησε ότι «…το τμήμα Κιάτο – Ρίο είναι αμφίβολο αν θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι το 2015… Για το τμήμα δε από Ρίο μέχρι και το λιμάνι της Πάτρας δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα γιατί… δεν υπάρχουν χρήματα. …Για το τμήμα Ρίο – Πάτρα δεν υπάρχουν μελέτες για ημι-υπογειοποίηση και απαιτείται τεράστια δαπάνη. Αν συζητηθεί θα είναι για μετά το 2015…». Να υποθέσουμε δηλαδή ότι, με άλλοθι την οικονομική δυσπραγία, η κυβέρνηση θέτει ζήτημα αλλαγής του αρχικού σχεδιασμού και ενδεχομένως την εγκατάλειψη της υπογειοποίησης;

Η υπογειοποίηση της ΣΓΥΤ στο τμήμα της που διέρχεται μέσα από τον συνεκτικό πολεοδομικό ιστό της πόλης (ώστε ν’ αμβλυνθεί ο αποκλεισμός της από τη θάλασσα), η σύνδεσή της με το νέο λιμάνι στην Ακτή Δυμαίων, τη Βιομηχανική Περιοχή και το (ένα και μοναδικό διεθνές) αεροδρόμιο της περιοχής (ανάγκη αυτονόητη για τη δημιουργίας κόμβου συνδυασμένων μεταφορών), όπως έχει ήδη προδιαγράψει και προγραμματίσει η ΕΡΓΟΣΕ, θεωρούνται εκ των ων ουκ άνευ προκειμένου το έργο να είναι λειτουργικό και ν’ αποδώσει τα προσδοκώμενα.

Θεωρούμε δεδομένη, εφικτή (τεχνικά και οικονομικά) και Κάθε άλλο παρά οραματική την υπογειοποίηση της γραμμής στο συνεκτικό τμήμα του πολεοδομικού ιστού της πόλης των Πατρών. Η χάραξη δεν μπορεί να παραμείνει επιφανειακή στο σημερινό της ίχνος. Κάνει ήδη ζημιά στην πόλη, πόσο μάλλον όταν θα έχουμε ένα τραίνο υψηλών ταχυτήτων. Η υπογειοποίηση συνιστά το τελευταίο ανάχωμα της πόλης μετά την εγκατάλειψη του αρχικού (το 1985) –ίσως οραματικού– σχεδιασμού που προέβλεπε διέλευσή της περιμετρικά της πόλης με εγκάρσια σύνδεσή της (μέσω των παραγλαύκιων αρτηριών) με το νέο λιμάνι.

Πρόσφατες αντίθετες επ’ αυτού εκτιμήσεις και δηλώσεις, αν δεν είναι εκ του πονηρού, είναι τουλάχιστον έωλες αφού δεν στηρίζονται σε μελέτες (γεωτεχνικές, οικονομικές κ.λπ.). Κυβέρνηση και ΕΡΓΟΣΕ, άμεσα, θα πρέπει να προωθήσουν και να ολοκληρώσουν τις απαραίτητες προπαρασκευαστικές μελέτες.

Άραγε έχουν βάση οι πληροφορίες που διαρρέονται ότι, στα πλαίσια παραχώρησης δημόσιων οργανισμών εξετάζεται το ενδεχόμενο πώλησης του ΟΣΕ σε ιδιώτες; Φοβούμαστε πως ναι… Μόλις πρόσφατα ο Υφυπουργός Υποδομών – Μεταφορών & Δικτύων κ. Μαγκριώτης, μιλώντας στην ημερίδα του ΤΕΕ με θέμα «Ελληνικοί Σιδηρόδρομοι – Πρόσφατες Εξελίξεις και Προοπτικές», προανήγγειλε την ενεργοποίηση ιδιωτικών κεφαλαίων μέσω ΣΔΙΤ στο σιδηρόδρομο. Την ίδια στιγμή δημοσιεύματα του ξένου Τύπου αναφέρουν ότι «…ο ΟΣΕ μπορεί να δελεάσει τους Κινέζους, χρησιμοποιώντας τον ως όχημα περαιτέρω πρόσβασής τους στα Βαλκάνια…».

Η κατάσταση, αν εξελιχθεί κατ’ αυτό τον τρόπο, θα είναι καταστροφική τόσο για την Αχαΐα όσο και για ολόκληρη τη Δυτική Ελλάδα. Η παράταξή μας θεωρεί άκρως ζωτική για την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική αναβάθμιση ολόκληρου του Δυτικού Άξονα το έργο της ΣΓΥΤ. Καλούμε όλους τους φορείς της Αχαΐας και της Δυτικής Ελλάδας ν’ αναδείξουν το αίτημα αυτό ως το κορυφαίο προς υλοποίηση κατά την 4η προγραμματική περίοδο. Κάθε “σκέψη”, και πολύ περισσότερο ενέργεια, που θα αντίκειται στον αρχικό σχεδιασμό και στο καθεστώς εκμετάλλευσης της γραμμής θα μας βρει μαχητικά απέναντί της.

3. ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ

Η αμείλικτη ζώσα πραγματικότητα και οι ανεκπλήρωτες ανάγκες των κατοίκων αυτής της Περιφέρειας, επιβάλλουν την ευόδωση του βασικού στόχου που θέτει το Εθνικό Χωροταξικό της χώρας… Την ισομερή ανάπτυξη του ελλαδικού χώρου. Ο στόχος αυτός έχει μια και μόνη ανάγνωση. Συνίσταται στην επιτάχυνση των ρυθμών ανάπτυξης της Περιφέρειάς μας, και κατ’ επέκταση όλου του δυτικού άξονα, ώστε –κατά το δυνατόν– να επιτευχθεί η πολυπόθητη σύγκλιση με τον αναπτυγμένο ανατολικό άξονα της χώρας. Τα προσφάτως δημοσιευθέντα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας επιβεβαιώνουν για μια ακόμη φορά τα ήδη γνωστά. Η Π.Δ.Ε. κατατάσσεται σταθερά στις τελευταίες θέσεις των περιφερειών της Ε.Ε. με κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (Α.Ε.Π.) μόλις στο 59,7% του μέσου κοινοτικού ΑΕΠ και έναντι ποσοστού 92,8% που είναι το μέσο ελληνικό ΑΕΠ.

Ερμηνεύοντας τα σημεία των καιρών (κλιματική αλλαγή κ.λπ.) η ανάπτυξη αυτή δεν μπορεί παρά να εμφορείται από την αρχή της αειφορίας. Να είναι δηλ. βιώσιμη ή (όπως τελευταία αποκαλείται) …“πράσινη”. Κι’ αν στον τομέα των μεταφορών είναι συνυφασμένη με τα μέσα σταθερής τροχιάς και εν προκειμένω, για την Πάτρα και τη Δυτική Ελλάδα, με την υπό κατασκευή Σιδηροδρομική Γραμμή Υψηλών Ταχυτήτων, στον τομέα της ενέργειας η απάντηση είναι επίσης μια και μόνη. …Φυσικό αέριο

Μη βαυκαλιζόμαστε… Όσο το λειτουργικό κόστος των επιχειρηματικών, αγροτικών κ.λπ. δράσεων που αναπτύσσονται (ή ήθελε αναπτυχθούν) στο χώρο της Δυτικής Ελλάδας, παραμένει μη ανταγωνιστικό, η ανάπτυξη θα μας γυρίζει την πλάτη… Οι επιχειρήσεις του ανατολικού άξονα, όπου ήδη έχει φτάσει το φυσικό αέριο, θα έχουν το μεγάλο προβάδισμα.

Το Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο, μ’ όλα τα ελλείμματά του, προβλέπει αγωγό φυσικού αερίου υψηλής πίεσης που οδεύει από Κόρινθο σε Πάτρα και Πύργο. Εξ άλλου, απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του 2006 έχει εντάξει τον αγωγό αυτό στα διευρωπαϊκά δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου.

Τα δεδομένα λοιπόν αυτά, δηλαδή: η οικονομική και περιβαλλοντική αναγκαιότητα, η ύπαρξη ανάλογης εθνικής και ευρωπαϊκής πρόβλεψης και η υψηλής προτεραιότητας κατάταξη του έργου, τοποθετούμενη στη σημερινή χρονική συγκυρία όπου επαναπροσδιορίζονται ορισμένα έργα του ΕΣΠΑ δίνουν τη δυνατότητα δρομολόγησης του έργου. Ας μη χαθεί κι’ άλλος πολύτιμος χρόνος. Ο αγωγός φυσικού αερίου πρέπει να επεκταθεί και στη Δυτική Ελλάδα.

4. ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ «ΑΓ. ΑΝΔΡΕΑΣ»

Ήδη από το 2003 το ΤΕΕ/ΤΔΕ είχε αναδείξει την ανάγκη της αντισεισμικής ενίσχυσης και θωράκισης του 8ορόφου κτηρίου του Γενικού Νοσοκομείου «Άγιος Ανδρέας» δυστυχώς σε ώτα όμως μη ακουόντων. Με το σεισμό της 08/06/2008 το θέμα επανήλθε στο προσκήνιο αναγκαστικά και επιτακτικά. Έκτοτε πέρασε 1½ χρόνος, άνοιξαν «μέτωπα», πλην όμως η κατάσταση στο πολύπαθο νοσοκομείο και κατ’ επέκταση στο χώρο της Δημόσιας Υγείας του νομού και της ευρύτερης περιοχής παραμένει το ίδιο τραγική. Κατάσταση που ασμένως αξιοποιεί (αν δεν την υποθάλπει) ο αντίστοιχος ιδιωτικός τομέας που μεγεθύνεται. Οι εργασίες αποκατάστασης αορίστως συνεχίζονται, ακριβέστερα όμως έχουν διακοπεί λόγω έλλειψης πιστώσεων και οι πολίτες συνωστίζονται στο ΠΓΝΠ του Ρίου που ασφυκτιά ή οδηγούνται στον ιδιωτικό τομέα υγείας.

Διαχρονικά όποιες αποφάσεις λήφθηκαν και δρομολογήθηκαν αποδείχθηκαν επιπόλαιες, αποσπασματικές, ανερμάτιστες και ατελέσφορες. Αποτέλεσμα αναμενόμενο, για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, αφού εξυπηρετούσαν επικοινωνιακές και μόνο ανάγκες των αρμοδίων και στερούνταν το …αυτονόητο. Έτσι κυριολεκτικά πετάχτηκαν 800.000€ για βαψίματα(!) για ν’ ακολουθήσει η απόφαση περί στατικής ενίσχυσης του κτηρίου που βεβαίως απαιτούσε και καθαιρέσεις.

Και αφού (υποτίθεται) “δρομολογήθηκαν τα μεγάλα και σημαντικά”, αφέθηκαν τα “μικρά κι’ ασήμαντα” γι’ αργότερα. Έργο εκτιμώμενης αξίας 200.000€ απαραίτητο για τη σύνδεση της αποχέτευσης του νοσοκομείου με το δίκτυο της ΔΕΥΑΠ, ώστε να μη λιμνάζουν νερά στα θεμέλια του κτηρίου και να τα διαβρώνουν, γίνεται …ανά πάσα στιγμή. Αυτό όμως το λέει μόνο ο λόγος αφού, μέχρι σήμερα, οι αρμόδιες υπηρεσίες (ΔΕΠΑΝΟΜ και ΔΕΥΑΠ) μεταθέτουν την ευθύνη η μια στην άλλη.

Αρμόδιο υπουργείο και ΔΕΠΑΝΟΜ, πριν τη λήψη της όποιας απόφασης, δεν αντιλήφθηκαν (αν είναι δυνατόν!) την αναγκαιότητα κατάρτισης ενός επιχειρησιακού σχεδίου. Δηλαδή ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού αναγκών – δυνατοτήτων, επάρκειας – λειτουργικότητας και κόστους – οφέλους. Μιας συγκριτικής οικονομοτεχνικής μελέτης μεταξύ εναλλακτικών λύσεων και επιλογών (ενίσχυση – εκσυγχρονισμός, κατεδάφιση – ανέγερση νέου, μερική διατήρηση – αλλαγή χρήσης κ.λπ.) στην κατεύθυνση εξυπηρέτησης του ενός και μοναδικού στόχου. Την απόδοση σε χρήση των πολιτών της περιοχής μας ενός σύγχρονου και λειτουργικού νοσοκομείου.

Σήμερα :

  • Με τις εργασίες ενίσχυσης στο 8όροφο κτήριο να έχουν σταματήσει, αφού ο ανάδοχος αδυνατεί να τις χρηματοδοτεί εξ ιδίων.
  • Με το κόστος ολοκλήρωσής του ν’ αγγίζει (ίσως και να ξεπερνά) αυτό ενός νέου αντίστοιχης επιφάνειας νοσοκομείου.
  • Με αμφισβητούμενη την επίτευξη του ζητούμενου ενός λειτουργικού νοσοκομείου που θα εξυπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες νοσηλείας και όχι αυτές του 1960.

Οι καιροί ου μενετοί…

Απαιτούμε υπεύθυνες πολιτικές αποφάσεις, καθαρές, οριστικές και τεκμηριωμένες.

Προτείνουμε :

  • “Ελάφρυνση” του υπάρχοντος κτηρίου με καθαίρεση 3 ή και 4 ορόφων και αλλαγή της χρήσης του. Εκεί θα μπορούσαν να εγκατασταθούν οι διοικητικές υπηρεσίες του νοσοκομείου και λοιπές υγειονομικές υπηρεσίες της πόλης.
  • Ανέγερση νέου μικρότερου κτηρίου με στάθμιση αναγκών.

Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας

Στέφανος Κοσμάς / 26.02.2010

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: